W dniach 30 lipca–4 sierpnia 2026 roku w Taubaté w Brazylii odbyło się VII Międzynarodowe Seminarium Teologiczne poświęcone pismom o. Leona Dehona. Przedstawiciele kontynentalnych komisji teologicznych analizowali duchowe, autobiograficzne i społeczne teksty założyciela sercanów, pytając nie tylko o ich historyczne znaczenie, lecz także o przesłanie, jakie niosą współczesnej Rodzinie Dehoniańskiej.
W wydarzeniu uczestniczyli członkowie Zarządu Generalnego, Międzynarodowej Komisji Teologicznej, komisji kontynentalnych, komitetu naukowego, wykładowcy, formatorzy oraz świeccy członkowie Rodziny Dehoniańskiej. Obrady otworzył radny generalny ks. Charles Aimé Koudjou SCJ, natomiast przełożony generalny ks. Carlos Luis Suárez Codorniú SCJ zachęcił uczestników do głębszego poznawania projektu założyciela bezpośrednio na podstawie jego pism. Gospodarzem wydarzenia była brazylijska Prowincja São Paulo. Relacja z otwarcia seminarium
O. Dehon przemawiający przez swoje pisma
Tematem spotkania był „Ojciec Dehon w swoich tekstach”. Przyjęta metoda badawcza, inspirowana teorią literatury Wayne’a C. Bootha, pozwalała odróżnić historycznego autora od obrazu autora wyłaniającego się z jego pism oraz określić czytelnika, do którego poszczególne dzieła były adresowane. Uczestnicy nie pytali więc jedynie: „Kim był o. Dehon?”, lecz również: „Jaki o. Dehon objawia się w swoich tekstach?”.
Europejska Komisja Teologiczna przeanalizowała zeszyty 35–45 „Notatek codziennych” (Notes Quotidiennes), obejmujące ostatnie piętnaście lat życia założyciela. Zwrócono uwagę, że zapiski te nie są wyłącznie osobistym dziennikiem, lecz mają również znaczenie duchowe, formacyjne i instytucjonalne. Wyłania się z nich obraz człowieka modlitwy, ojca duchowego i świadka działania Opatrzności, który przez własne doświadczenie pragnie kształtować uczniów zdolnych kontynuować powierzoną misję.
W tekstach Dehona życie wewnętrzne pozostaje nierozerwalnie związane z zaangażowaniem apostolskim i społecznym. Wynagrodzenie nie ogranicza się do osobistej pobożności, ale oznacza również odbudowywanie zranionych relacji oraz troskę o ubogich i wykluczonych. Współczesna wierność charyzmatowi nie polega zatem na mechanicznym powtarzaniu dawnych sformułowań, lecz na twórczym odczytywaniu ich wobec takich wyzwań jak kryzys ekologiczny, migracje i nowe formy społecznej kruchości.
Latynoamerykańska Komisja Teologiczna przedstawiła analizę „Katechizmu społecznego” z 1898 roku. Ukazała o. Dehona jako katechetę, wychowawcę społecznego i popularyzatora nauczania Leona XIII. Założyciel nie ograniczał się do powtarzania doktryny, lecz przekładał ją na realia swoich czasów, prowadząc czytelnika drogą zbliżoną do późniejszej metody: widzieć, oceniać i działać. Podkreślał centralne miejsce osoby ludzkiej, dobro wspólne, odpowiedzialność państwa, rolę rodziny i publiczną misję Kościoła. Relacja z drugiego dnia
Mistyka prowadząca do zaangażowania
Północnoamerykańska Komisja Teologiczna podjęła refleksję nad dziełem Couronnes d’amour („Korony miłości”), koncentrując się na charakterystycznym dla duchowości Dehona pojęciu „czystej miłości”. Uczestnicy zastanawiali się, jak mówić dzisiaj o całkowitym darze z siebie, nie przedstawiając go jako unicestwienia człowieka. Pomocne okazało się pojęcie miłości bezwarunkowej – darmowej miłości Boga objawionej w Chrystusie i symbolizowanej przez Jego Serce.
Podkreślono również znaczenie życia wewnętrznego, które nie oznacza ucieczki od rzeczywistości, lecz zdolność do prawdziwej obecności przed Bogiem, drugim człowiekiem i światem. Jedność mistyki oraz społecznego zaangażowania została uznana za jeden z najważniejszych kluczy do odczytania duchowego dziedzictwa założyciela. Relacja z trzeciego dnia
Azjatycka Komisja Teologiczna omówiła artykuły o. Dehona publikowane w latach 1889–1903 na łamach La Chronique du Sud-Est. Teksty te ukazują jego zaangażowanie w debatę dotyczącą demokracji chrześcijańskiej, sytuacji robotników, socjalizmu, laicyzacji oraz roli prasy katolickiej. Dla Dehona kult Serca Jezusowego nie należał wyłącznie do sfery prywatnej: królestwo Serca Chrystusa powinno przemieniać społeczeństwo, stając się źródłem sprawiedliwości, miłości i odnowy stosunków społecznych.
Uczestnicy podkreślili zarazem potrzebę krytycznej lektury spuścizny założyciela. Należy zachować jego podstawowe intuicje dotyczące godności człowieka, sprawiedliwości oraz troski o robotników i ubogich, nie powtarzając bezrefleksyjnie poglądów uwarunkowanych historycznie. Nie można bowiem oddzielić mistyki o. Dehona od jego działania społecznego ani jego duchowości od sposobu odczytywania historii. Relacja z piątego dnia
Najważniejszym owocem seminarium stało się proste zaproszenie skierowane do całej Rodziny Dehoniańskiej: „Czytajmy o. Dehona”. Jego pisma mają pomagać zakonnikom i świeckim w ponownym odkrywaniu takich pojęć jak czysta miłość, oblacja, wynagrodzenie, życie wewnętrzne, kwestia społeczna oraz królestwo Serca Jezusowego – i w przekładaniu ich na konkretne czyny braterstwa, sprawiedliwości i służby.
Przesłanie do Rodziny Dehoniańskiej po VII Międzynarodowym Seminarium Teologicznym
Drodzy członkowie Rodziny Dehoniańskiej!
Z wielką radością i szczerą wdzięcznością zwracamy się do Was na zakończenie VII Międzynarodowego Seminarium Teologicznego, które odbyło się w dniach 30 lipca–4 sierpnia 2026 roku na Wydziale Dehoniańskim oraz w klasztorze Najświętszego Serca Jezusowego w Taubaté w Brazylii. Z radością przyjęliśmy i doceniliśmy udział wielu formatorów oraz świeckich członków Rodziny Dehoniańskiej, którzy pracują jako wykładowcy teologii na uczelniach wyższych.
Spotkanie to odbywało się w kontekście dwóch ważnych jubileuszy: setnej rocznicy śmierci o. Leona Dehona (2025) oraz 150. rocznicy założenia Zgromadzenia (2028). Jubileusze te są pełnym łaski zaproszeniem, abyśmy z wdzięcznymi sercami powrócili do naszych korzeni i pozwolili naszemu charyzmatowi przynosić owoce we współczesnym świecie.
Podejmując temat „Ojciec Dehon w swoich tekstach”, każda z kontynentalnych komisji teologicznych pracowała metodą zaproponowaną przez Wayne’a C. Bootha. Pozwala ona rozpoznać Dehona jako autora implikowanego jego pism oraz podjąć próbę określenia projektowanego czytelnika, do którego się zwracał. Podchodziliśmy do niego z szacunkiem, twórczą wiernością i krytycznym spojrzeniem, dziękując za możliwość ponownego odkrywania człowieka, kapłana, zakonnika i założyciela, który przemawia do nas za pośrednictwem swoich pism.
Dzięki pracy kontynentalnych komisji teologicznych z wdzięcznością rozpoznaliśmy najważniejsze wymiary jego dziedzictwa:
-
W listach Dehona Komisja Afrykańska ukazała człowieka serdecznego i przystępnego, uważnego na zmagania ludzi oraz drogi ich powołania.
-
Komisja Europejska ukazała nam w „Notatkach codziennych” założyciela, który – prowadzony przez Opatrzność – interpretuje historię dla swoich uczniów.
-
W jego pismach duchowych, a zwłaszcza w Couronnes d’amour, Komisja Północnoamerykańska pomogła nam dostrzec zaproszenie do żywej jedności z Sercem Jezusa, naznaczonej oblacją, wynagrodzeniem i służbą.
-
W pismach społecznych refleksja Komisji Latynoamerykańskiej nad „Katechizmem społecznym” pozwoliła nam rozpoznać pasterza głęboko wrażliwego na rany swoich czasów, wzywającego do sprawiedliwości, poszanowania godności robotników i niesienia pomocy ubogim.
-
Komisja Azjatycka, pracując nad tekstami z La Chronique du Sud-Est, pomogła nam zobaczyć w o. Dehonie współpracownika i autora artykułów redakcyjnych, zachęcającego młodych ludzi, aby jako chrześcijanie podejmowali odpowiedzialność polityczną.
Seminarium przypomniało nam, że każdy tekst, zanim zostanie odniesiony do naszego życia, musi być zrozumiany w swoim kontekście historycznym. Ponadto przyjęta metoda pracy – prezentacje, po których następowały odpowiedzi oraz dialog między grupami i komisjami – pokazała, że badania teologiczne są wspólną i synodalną drogą.
Opracowań komisji nie należy postrzegać jako ostatecznych wniosków zamykających drogę do dalszego poznawania o. Dehona. Przeciwnie, każde z nich otwiera nowe obszary poszukiwań. Kiedy jedna komisja odpowiada na opracowanie drugiej, pomaga nam dostrzec nowe perspektywy i pogłębia nasze dalsze badania. Różnorodność głosów pochodzących z poszczególnych kontynentów nie osłabia naszej tożsamości, lecz ją wzbogaca.
Wyrażamy serdeczną wdzięczność Zarządowi Generalnemu za okazane wsparcie, Prowincji Brazylii São Paulo za jej wielkoduszną gościnność, a także Wydziałowi Dehoniańskiemu, klasztorowi Najświętszego Serca Jezusowego, organizatorom oraz wszystkim uczestnikom za ich pełną oddania pracę. Za wszystkie te dary składamy Bogu dziękczynienie.
Najważniejszym owocem tych dni jest proste zaproszenie: czytajmy o. Dehona. Dzisiaj jego teksty są łatwo dostępne dla wszystkich na platformie Dehondocs. Czytać naszego założyciela oznacza wejść z nim w dialog. Zapraszamy wszystkich członków Rodziny Dehoniańskiej, zakonników i świeckich, aby w swoich wspólnotach przeznaczali czas na lekturę oraz pogłębianie podstawowych dla nas pojęć: czystej miłości, oblacji, wynagrodzenia, życia wewnętrznego, kwestii społecznej i królestwa Serca Jezusowego – a następnie odczytywali je na nowo w odniesieniu do współczesnego świata. Zachęcamy wszystkich do odwiedzenia strony internetowej Wydziału Dehoniańskiego, na której w kilku językach można zapoznać się z przedstawionymi propozycjami oraz rozwinięciami omawianych tutaj zagadnień.
Zbliżając się do 150. rocznicy powstania Zgromadzenia, wyjdźmy poza nostalgiczne wspominanie przeszłości. Z wdzięcznymi sercami uczcijmy o. Dehona, pozwalając, aby miłość Serca Jezusowego żyła w nas poprzez konkretne czyny braterstwa, sprawiedliwości i służby.
W sanktuarium w Aparecidzie mieliśmy możliwość powierzenia naszej pracy Maryi czczonej jako Matka Boża z Aparecidy. Dzisiaj również powierzamy Jej oraz Najświętszemu Sercu Jezusowemu owoce tego seminarium. Z wdzięcznością prosimy, aby duch o. Dehona nadal nam towarzyszył, a Serce Chrystusa królowało w naszych sercach, rodzinach, wspólnotach i w naszej misji.
Vivat Cor Iesu – Per Cor Mariae
Niech żyje Serce Jezusa – przez Serce Maryi
